|
|
VAN HET BESTUUR
Vaststelling financieel jaarverslag 2008, inclusief decharge door de
kascommissie. |
| De kascommissie is onlangs bijeen geweest. De kascommissie heeft het ?nancieel
jaarverslag 2008 gecontroleerd. De leden van de kascontrole hebben de ?nanciële stukken bekeken, waaronder de
balans, de begroting, de staat baten en lasten en heeft inzage gehad in alle onderliggende stukken. De
kascommissie bevond bij de controle een ordelijke administratie. Alle stukken zijn in orde bevonden. De
kascommissie verzoekt de vergadering om het bestuur decharge te verlenen. De jaarrekening wordt, met
toestemming van de leden, goedgekeurd en het bestuur wordt gedechargeerd. Vaststelling begroting 2009 De
begroting is conventioneel opgesteld. De tendens van vorige jaren is geïndexeerd. Bestuursactiviteiten van
2008 De Huurdersvereniging ZuiderAmstel zet zich in om goede en betaalbare woningen in het stadsdeel te
houden. Als het stadsdeel woningen wil splitsen, moet er aan bepaalde geldende voorwaarden worden voldaan.
Het stadsdeel heeft echter splitsing- vergunningen verleend in strijd met die voorwaarden. De HVZA heeft
daarom een procedure gestart. De huurdersvereniging blijft alert op |
volgende splitsingsvergunningen die worden verleend. Voor de short stay (voor
kortdurende verhuur buiten de huurprijswetgeving om) zijn 110 woningen aan de woningvoorraad onttrokken. De
huurdersvereniging doet met alle macht haar best om hier paal en perk aan te stellen. Voor het verlenen van
een splitsingsvergunning voor een woning is een vereist puntenaantal nodig van 143 punten. Dit
puntenaantal geeft weer of de woning al of niet boven het niveau van de woningwetwoningen uitkomt.
Op de puntentelling wordt toezicht gehouden door het stadsdeel. In het recente
verleden is gebleken dat het Stadsdeel ZuiderAmstel onrechtmatig splitsingsvergunningen heeft verstrekt.
Dat betekent dat er woningen zijn verdwenen uit de voorraad sociale huurwoningen. De HVZA is hierop
zeer alert. De HVZA heeft dan ook in het verleden de afspraak gemaakt met het stadsdeel, de
vergunningverlener, dat er bij twijfel of er een juiste puntentelling bij de aanvraag is ingediend dat het
WSW een controle telling maakt. Deze telling is maatgevend voor verlenen van de vergunning. Daar deze
afspraak niet altijd naar onze wens verloopt wordt |
getracht om deze afspraak verder te ver?jnen, wordt vervolgd dus. Er zijn veel
speculaties geweest rond het Hilwiscomplex (Wolkenkrabber). Een deel van de woningen is gesplitst en
verkocht. Het gaat om grote woningen met enorme onderhoudskosten. Veel eigenaren kunnen zich geen renovatie
of deugdelijk onderhoud veroorloven, me als gevolg een enorme achterstand in onderhoud.
Spreekuren WSW Zuideramstel
Rijnstraat 115, 1079 HA Amsterdam
Tel: 020 - 642 21 79
Telefonisch spreekuur: ma. t/m do. van 9:30 tot
10:30. Inloopspreekuur: dinsdag van 14:30 tot 19:00
uur en op afspraak.
A.J. Ernststraat 112, 1082 LP Amsterdam
Tel: 020 - 642 11 16
Telefonisch spreekuur: ma. t/m do. van 9:30 tot
10:30. Inloopspreekuur: donderdag van 15:00 tot
19:00 uur en op afspraak.
Redactie/colofoon:
Mevrouw N. Geijssen, hoofdredacteur
De heer H.P. Melkman
De heer E. Gommers
|
10 jarig bestaan van de huurdersvereniging
Amsterdam
Alle huurdersverenigingen in Amsterdam zijn aangesloten bij de Huurdersvereniging Amsterdam, de HA. De HA
onderhandelt met de stad Amsterdam over allerlei zaken die voor huurders van belang zijn. De HA
vertegenwoordigt dus eigenlijk alle huurders in Amsterdam. Het bestuur van onze huurdersvereniging was ook
uitgenodigd voor de feestelijke viering van dit jubileum dat op 18 september plaatsvond in de Rode Hoed. Het
programma ving aan om 13.30 uur en vanaf ca. 17.30 uur waren de er drankjes en daarna een diner in de vorm
van een lopend buffet. Dat gaf ons de mogelijkheid met deze en gene te praten, wat altijd nuttig is. Er waren
veel vertegenwoordigers van huurdersorganisaties aanwezig en een aantal van hen werd heel terecht in het
zonnetje gezet voor hun diensten ten behoeve van de Amsterdamse huurders. |
_2.jpg) |
|
| Een daarvan was onze eigen Henk Degenhart, onze geweldige penningmeester. Niet
alleen is hij goed in penningmeesteren maar in heel veel andere zaken eveneens. Hij weet zoongeveer alles wat
er te weten valt over huren. Zelf vond hij het maar niks om zo in de schijnwerpers te staan. Hij lijdt
namelijk aan een verregaande mate van bescheidenheid, vandaar dat wij hier even de loftrompet doen
schallen. |
Er was een schrale troost, hij werd nog met 9 anderen in het zonnetje gezet, dus
hij stond er niet alleen voor. De gemeente- en stadsdeelpolitiek was goed vertegenwoordigd en zelfs minister
Eberhard van der Laan kwamde bijeenkomst toespreken en de HA complimenteren met haar successen. Het was een
leerzame middag en een aangename avond. |
Onderhoud of woningverbetering?
Soms zijn zaken in de woning aan vervanging toe. Er moet dan onderhoud aan de woning uitgevoerd worden.
Onderhoud is alleen noodzakelijk wanneer er iets kapot is, wanneer iets niet meer functioneert. De wet heeft
het zo geregeld dat huurders verantwoordelijk zijn voor het kleine onderhoud en dat verhuurders
verantwoordelijk zijn voor het grote onderhoud. Wanneer de huurder of de verhuurder zijn onderhoudstaken niet
naar behoren uitvoert, kan de andere partij de Huurcommissie of de kantonrechter vragen het onderhoud af te
dwingen. Wanneer zaken niet kapot zijn, maar de huurder of verhuurder wil ze toch vervangen, dan is er sprake
van woningverbetering. Dit is |
bijvoorbeeld het geval wanneer de gaskachel vervangen wordt door een centrale
verwarming; of wanneer de keuken vervangen wordt door een nieuwere keuken. Huurder en verhuurder zijn
verplicht het noodzakelijke onderhoud uit te voeren. De huurder hoeft de verhuurder geen extra huur te
betalen nadat de verhuurder onderhoud heeft uitgevoerd. Dat ligt anders bij woningverbetering. De verhuurder
mag de huur dan verhogen met een bedrag dat in redelijke verhouding staat tot de investering die nodig was
voor de woningverbetering. Er kan ook nog sprake zijn van een combinatie van onderhoud en woningverbetering.
Bijvoorbeeld wanneer de kozijnen verrot zijn en vervangen moeten worden (onderhoud), maar tegelijkertijd
besloten wordt van enkel glas naar |
dubbel glas over te stappen (woningverbetering). In dat geval mogen alleen de
kosten van de woningverbetering doorberekend worden, na aftrek van de kosten die voor het onderhoud gemaakt
(hadden) moeten worden. Voor alle vragen over onderhoud of woningverbetering kunt u bij het Wijksteunpunt
Wonen terecht. Bijvoorbeeld:
- In welke gevallen is er sprake van noodzakelijk onderhoud?
- Wat te doen als de verhuurder weigert de woning te verbeteren?
- Wat is een redelijke vergoeding voor een bepaalde woningverbetering?
- Wat als huurder en verhuurder er samen niet uitkomen?
|
|
Oproep aan onze leden
Beste leden, de HVZA zoekt huurders, die hun woning huren via Actys Wonen BV. voorheen geheten Dynamis ABC.
Met hulp van 3 bewoners kunnen wij dan een verzoek indienen om ons de adressen te verstrekken van alle
verhuurde wooneenheden in Amsterdam. Met deze informatie kunnen wij vervolgens in het kader van de nieuwe overlegwet |
|
| besprekingen beginnen om b.v. woningverbetering of
energiebesparende maatregelen te verkrijgen. Bij het weigeren van overleg door de verhuurder kunnen wij samen
met de Huurdersvereniging Amsterdam een overleg afdwingen, Darvoor hebben wij 3 huurders nodig. |
Wilt u meer weten of zich, aanmelden neemt u dan contact op met de heer Henk
Degenhart, telefoon 020-6449808, e-mail:
|
|
Mijn buurvrouw Rie
(Ingezonden mededeling)
Ik woon al jaren in de Rivierenbuurt, in de IJselbuurt zogezegd. Sinds ik mijn leven wat aangenamer en minder
sloverig heb ingericht - dat is ook al weer 10 jaar geleden - heb ik regelmatig contact met een aantal
buurvrouwen uit mijn straat. Een daarvan is Rie.
Ik kan contact met buren aanbevelen, je voelt je daardoor prettiger in jouw straat en als je op straat loopt
kom je er af en toe een tegen en kunt dan over van alles en no wat aangenaam kouten. Maar terug naar
Rie.
Op een gegeven ogenblik hoorde ik dat zij al meer dan 65 jaar in haar huis woonde. Dat vond ik toch een
bijzondere gebeurtenis. Wie van ons kan dat zeggen?
De huizen waarin wij wonen zijn indertijd door Werkspoor gebouwd voor het personeel. Zij zijn in de 80er
jaren in handen gekomen van een aantal louche beleggingsbv’s en uiteindelijk aangekocht door de
gemeente Amsterdam, die toen nog een beleid had gericht tot verkrijging en behoud van goede en betaalbare
huurwoningen.
Onze huizen geraakten in beheer bij de woningbouwvereniging Amsterdam Zuid, daarna wegens fusie bij de
Dageraad die thans na verdere fusies de Alliantie heet. |
_3.jpg) |
Vanaf het begin heb ik geen prettige verhouding gehad met de diverse
woningbouwcorporaties. De behandeling was slordig en dictatoriaal. Ik heb ook een aantal jaren deel
uitgemaakt van de ledenraad van Amsterdam Zuid, totdat alle woningbouw-corporaties stichtingen werden, zodat
ze hun eigen gang konden gaan en niet meer democratisch gecontroleerd werden.
Het dossier dat ik inmiddels had weten op te bouwen met de corporaties, beslaat bijkans een halve meter. Ik
had dus niet veel leuks te melden over de woningbouwvereniging(en) waarvan ik huurde.
Toen De Alliantie, dank zij een beetje hulp van mijn kant, vernam dat Rie al zo lang in haar huis woonde,
kwam een heel ander gezicht van de corporatie naar voren.
Zij vonden dat een buitengewone gebeurtenis en wilden er graag iets vrolijks en feestelijks van maken. Rie
mocht nergens wat van af weten, het moest een verrassing blijven. |
Dat was nog niet zo gemakkelijk en ik heb mij samen met andere buurvrouwen (nog
3) uitgenodigd bij Rie voor een borrel. Niet heel fatsoenlijk om jezelf en masse uit te nodigen bij een
ander. Maar ja, een list was nodig. Op 18 augustus was het zo ver. Een vertegenwoordiging van de Alliantie
belde bij mij aan de deur en gezamenlijk togen wij als donderslag bij heldere hemel naar Rie.
Ze was helemaal perplex. Behalve een prachtige bos bloemen kreeg Rie ook nog een maand huur cadeau. Zij heeft
ons nog verblijd met prachtige verhalen over al de jaren dat ze in haar huis heeft gewoond. Ik was heel blij
eindelijk iets aangenaams over een corporatie te kunnen schrijven en hoop innig dat ik dat nog meer kan doen.
Door Miriam van Aller
|
|
Stadsvernieuwingsbuurten in de jaren tachtig
De probleemwijken van morgen? |
Slopen of ingrijpend renoveren is geen optie, omdat de nog jonge
panden voor te hoge bedragen op de balans staan. Het zijn bovendien vaak prima woningen voor een billijke
huur. Wel worden gevels opgefrist en portieken dichtgemaakt, zodat de uitstraling en veiligheid beter worden.
In de Dapperbuurt is de opknapbeurt van de stadsvernieuwings- blokken het verst gevorderd. Zo heeft De
Principaal/De Key al in 2002 de gevels van haar panden aan weerszijden van de Commelinstraat opnieuw geverfd
en 'strakgetrokken'. Schemerige hoekjes en diepgelegen portieken werden afgesloten, terwijl de lange
keldergangen met individuele bergingen in kleinere delen werden opgesplitst. Ook Ymere sloot rond de Pieter
Nieuwlandstraat en Reinwardtstraat een aantal portieken af. Van een onderdoorgang naar een binnenterrein
maakte ze bovendien een kantoor. Regiodirecteur Eric van Kaam ziet graag in de plinten veel meer
buurtvoorzieningen komen. Maar ?nancieel is dat niet altijd gemakkelijk. "Aan het Plein zonder Namen wilden
we een soortgelijk project uitvoeren, maar dat is uiteindelijk niet doorgegaan." In de Spaarndammerbuurt is
de opknapbeurt net van start gegaan. Net als in de Dapperbuurt sluit De Principaal/De Key er diepgelegen
portieken af en Iaat het trappenhuis van ieder blok in een frisse kleur schilderen. De stalen balkonhekken en
lelijke trespa-platen worden vervangen door glas en op de gevel van enkele blokken verschijnt een zeefdruk
van een lokale kunstenaar. Het project had volgens ontwikkelaar Leandra Sals wel veel voeten in de aarde,
omdat bij aanvang al een deel van de woningen was verkocht. |
| Vijfentwintig jaar geleden werden in de negentiende- en vroeg
twintigste- eeuwse gordel duizenden particuliere huurhuizen vervangen door betaalbare corporatiewoningen.
Tegenwoordig is er veel kritiek op deze woningblokken, ook blijft de waardeontwikkeling van verkochte
stadsvernieuwingspanden achter bij die van vooroorlogse huizen. Worden de paradepaardjes van het bouwen
voorde buurt de nieuwe zorgenkindjes van de stad! Door Jaco Boer Dolgelukkig moeten de bewoners in de jaren
tachtig zijn geweest met hun nieuwe betaalbare huurwoning. In het kader van de stadsvernieuwing sloopten
corporaties in de wijken rond de binnenstad onder regie van de gemeente duizenden slechte particuliere
huurpanden om ze door ruime, comfortabele woningen te vervangen. De appartementen waren niet alleen twee
meter breder. Ze hadden ook meer kamers, dubbel glas, een berging en een balkon dat op de zon lag. Meestal
waren de panden niet hoger dan vijf etages. Daardoor kon de aanleg van een dure lift achterwege blijven. Voor
alleenstaanden en tweepersoonshuishoudens lagen er op de bovenste verdiepingen vaak nog zogenaamde
HAT-woningen. Die appartementen hadden meestal maar één of twee kamers en geen aparte keuken en berging. De
meeste nieuwe bewoners vonden dat geen enkel probleem. Er was ook toen al woningnood. Van het enthousiasme
over de stadsvernieuwingsblokken is onder beleidsmakers en corporatie- directeuren weinig meer over. Ze
hebben veel kritiek op de goedkope bouwmaterialen die zijn gebruikt, zoals de grijze bakstenen en witte
trespa- platen. Ook is er weinig waardering voor de uniforme architectuur die ontstond door de strenge
subsidie- en bouwvoorschriften. Het wordt bovendien als een gemiste kans gezien dat in de plinten van de
gebouwen geen winkel- en bedrijfsruimten, maar woningen en bergingen zijn gebouwd. |
De buurten missen daardoor
de levendigheid die de omringende vooroorlogse wijken zo aantrekkelijk maakt. De lange keldergangen en speels
verspringende gevels met hun diepe portieken zijn in sommige buurten uitgegroeid tot hangplekken van veelal
allochtone jongeren. Buurtbewoners voelen zich onveilig en durven 's avonds niet meer de straat op te gaan.
Er is nog een andere reden waarom sommige corporaties en stadsdelen zich zorgen maken over de
stadsvernieuwingsbuurten. In sociaal- economisch opzicht blijven deze plekken namelijk achter bij andere
delen van de negentiende- en vroeg twintigste-eeuwse gordel. Al in 2003 signaleerde de Dienst Wonen in een
onderzoek naar Amsterdamse woonmilieus dat er in het gros van de jaren-tachtigbuurten relatief veel werklozen
en bijstandsontvangers woonden. Ook was de woz-waarde van de woningen lager dan het Amsterdams gemiddelde.
Deze zomer heeft de dienst het onderzoek herhaald en er blijkt in de afgelopen jaren weinig te zijn veranderd
aan deze achterstand. Waar in de negentiende-eeuwse wijken jonge hoogopgeleide starters voor hoge bedragen
opgeknapte vooroorlogse pandjes kochten en een proces van 'gentri?cation' op gang brachten, is daarvan in de
stadsvernieuwings- buurten weinig te merken. Het inkomen bleef er ten opzichte van het Amsterdams gemiddelde
stabiel. Opfrissen en straktrekken Om de positie van deze buurten te verbeteren, hebben veel corporaties
besloten de stadsvernieuwingsblokken op te knappen. |
|
|
|